![]() |
|
|
|
بهمن فرمان آرا در روزنامه اعتماد 18 مرداد گزارشي درباره اظهارات علي اصغر اميرنيا مديرعامل بنياد رودکي درباره دلايلي که چرا به من اجازه کارگرداني «مردي براي تمام فصول» را ندادند، منتشر شده است. طبق اين گزارش، حرف هاي ايشان درباره تابعيت از سياست هاي وزارت ارشاد دربردارنده اين نکته است که گرايش هاي سياسي- اجتماعي فرمان آرا باعث شده اجازه کار به او ندهيم. خدا به داد ما برسد که اگر هر شخصي به پستي گماشته مي شود بخواهد براي خودش تفتيش عقايد نيز بکند. اظهارات اين آقا که خوشبختانه تا امروز زيارت شان نکرده ام مرا به ياد فيلم «بچه» چارلي چاپلين انداخت که چاپلين در نقش شيشه بر با پسرش (جکي گوگان) به محله هاي مختلف مي روند و پسر به دستور پدر با سنگ شيشه خانه يي را مي شکند و فرار مي کند و چارلي چند دقيقه بعد ظاهر مي شود و شيشه را عوض مي کند. آقاياني نظير علي اصغر اميرنيا که توسط وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي به کار گماشته شده اند، کارشان مثل کار پسر چاپلين در همان فيلم است که به دستور ديگري سنگ مي اندازند تا دستور دهند به موقع به عوض کردن شيشه يي که شکسته، بپردازد. اگر روزگار بهتري بود وقت خود را با جواب دادن به ايشان هدر نمي دادم ولي اين روزها، روزهاي آب هاي گل آلود است و نبايد بگذاري مفت و مجاني دوستان ماهي صيد کنند. ايشان در يک جا مي گويند ما تابع سياستگذاري هاي وزارت ارشاد هستيم ولي در جاي ديگر گفته اند اگر تالار وحدت هيچ برنامه يي هم نداشت من رغبت به کار کردن با آقاي فرمان آرا را ندارم. بالاخره کدام درست است؟ چندي پيش وقتي پخش کننده فيلم «خاک آشنا» درخواست کرده بود سينما فرهنگ را براي فيلم بدهند، مدير ديگري گفته بود من سينمايم را به فيلم فرمان آرا نمي دهم. اين دو مدير توسط وزير فرهنگي به کار گماشته شده اند که طي چهار سال رياست آن وزارتخانه را تبديل به پايانه يي کرد که هر کار مثبت فرهنگي در آنجا متوقف شد. و اين آقايان چيزي را که فراموش مي کنند اين است که هر دو اين مکان ها متعلق به ملت اند. و همان طور که وزير رفت ايشان هم مي روند. آقايان يادتان نرود که هر شبي صبحي به دنبال دارد. در خاتمه بگويم من اينکه مي خواستم «مردي براي تمام فصول» را به روي صحنه بياورم به دو دليل بود؛ يکي اينکه متن اين نمايشنامه از زيباترين و فصيح ترين متن هاي موجود است و دليل مهم تر اينکه مي خواستم نشان دهم مي توان تئاتري فاخر با بهترين هنرپيشه هاي تئاتر به روي صحنه آورد و به پول دولت هم احتياج نداشت. من به دنبال استقلال مالي اين هنر بودم که در حال حاضر بدون سرمايه گذاري دولت کاملاً فلج است و بس. حالا اگر اجازه اجرا هم صادر شود ديگر علاقه يي به روي صحنه آوردن اين نمايشنامه ندارم چون روزگار عوض شده است و من هم. |

به گزارش خبرنگار ايلنا در اين مراسم كه هم اكنون با حضور قابل توجه مردم در مسجد نور ميدان فاطمي در حال برگزاري است ، سيد محمد خاتمي رييس جمهوري سابق كشورمان ، مير حسين موسوي رييس فرهنگستان هنر ، احمد مسجد جامعي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي سابق و رييس كميسيون فرهنگي و اجتماعي شوراي اسلامي شهر تهران ، محمدرضا جعفري جلوه معاون سينمايي وزارت ارشاد ، غلامحسين كرباسچي ، محمد رضا خاتمي ، جهانگير الماسي ، مرتضي شايسته ، غلامرضا موسوي ، بابك حميديان ، بهمن فرمان آرا ، محمد علي نجفي ، رضا پزشك ، سعيد حاجي ميري، سهيل محمودي ، حسين پاكدل ، سعيد پور صميمي، ابراهيم حاتمي كيا ، عليرضا رييسيان ، هوشنگ مرادي كرماني حضور پيدا كرده اند .
سينما نبايد بيخاصيت شود

«سيفالله داد» اميدوار است امسال فيلم سينمايي بسازد و دوست دارد فيلمي درباره حضرت محمد(ص) را هم مقابل دوربين ببرد. او از اين روزهاي سينماي ايران مي گويد و معتقد است: مسائل جانبي روز به روز سينما را بيشتر به تحليل مي برد.
سيف الله داد گفت: بعد از فيلم «بازمانده» چند كار مستند و تدوين داشته ام اما آنچه مردم و خودم توقع دارم، ساخت فيلم سينمايي است كه اميدوارم امسال كاري انجام دهم كه خودم هم احساس رضايت بكنم.
اين برنامه بزرگداشت، بيشتر لطف دوستان بوده است
اين فيلمساز در آستانه برپايي بزرگداشت خود در دوازدهمين جشن سينماي ايران در گفتگو با ايسنا ضمن اشاره به اين برنامه اظهار كرد: من كاري نكردم كه شايسته بزرگداشت باشم. حتي از آقاي تارخ خواهش كردم منصرف شوند، اما توضيحاتي دادند كه تسليم شدم.
او با بيان اين كه اكثر اهالي سينما، شايسته بزرگداشت هستند، ادامه داد: بخصوص كساني كه در شرايط سخت اين سال ها فيلم هاي زيادي ساختند، به من كه كم فيلم ساخته ام، ارجحيت دارند و اين برنامه بيشتر لطف دوستان بوده است.
آرزوي ساخت فيلمي درباره حضرت محمد(ص)
داد با بيان اين كه اين روزها در حال بررسي موضوعات و كتاب هاي مختلف براي ساخت فيلم است، از علاقه اش براي به تصوير كشيدن بخشي از زندگي حضرت محمد(ص) در سينما سخن گفت و تصريح كرد: بيش از يك سال ونيم درباره زندگي حضرت رسول(ص) بخصوص دوران قبل از هجرت درمكه از زاويه حضرت خديجه مطالعه كردم و منابع مختلف قديمي و جديد را خواندم. چارچوب اوليه قصه را هم به دست آوردم، اما هنوز راضي نيستم و احساس مي كنم بايد فرقي بين فيلم تاريخي كه در سينما ساخته مي شود، با اين مجموعه هاي تلويزيوني كه بيانشان تاريخي است، باشد.
او معتقد است: آنقدر در مجموعه هاي تلويزيوني به تاريخ و حوادث آن و بخصوص به سرگرم كردن بيننده اهميت داده مي شود كه روح شخصيت هاي اصلي و پيام و مضمون اصلي فدا مي شود، مانند داستان يوسف كه احسن القصص قرآن است، اما با اين شگردها به يك داستان عادي تبديل شده است.
اين كارگردان اظهار كرد: در ساخت فيلمي درباره حضرت رسول(ص) برايم اهميت اصلي اين است كه در زمانه اي كه اسلام را با انواع تهمت ها به ديني خشن معرفي مي كنند، ما وقت بيننده و فرصت هايي را كه به دست مي آيد، صرف داستان پردازي هاي سرگرم كننده نكنيم و چهره اي از پيغمبر اكرم (ص) القا كنيم كه بخشي از اين سوء تبليغات را خنثي كند. براي همين هم نزديك به 2 سال روي اين قضيه كاركردم و هنوز هم نااميد نيستم و اميدوارم روزي اين اتفاق در قالب يك كار سينمايي بيفتد.
مسوولان خودشان را از ماموريت هاي زايد جدا كنند
داد معتقد است: بايد آنچه را كه وظيفه ذاتي دولت نمي دانيم، به كساني كه وظيفه ذاتي شان است واگذار كنيم. با توجه به چنين بحث هايي، به اعتقاد من بهترين كار اين است كه دولت هم خودش و هم موسسات و شركت هاي وابسته به خودش را تا آنجا كه مي تواند از ماموريت هاي زايد جدا و امور را به صاحبانشان واگذار كند.
وي با بيان اين كه در ميان مديران ارشاد هميشه دو گرايش وجود داشته، اظهار كرد: هم آنهايي كه ديدگاه باز و هم بسته داشتند، معتقد به مشورت و كمك گرفتن از صنف در مواقعي كه كارشان گره مي خورد بوده اند. اما تفاوتي بين اين دو ديدگاه است، يك ديدگاه مي گويد اين مشورت ها با گروهي از دست اندركاران باشد كه محرم هستند، و گرايش ديگر هم كه فقط دولت اول آقاي خاتمي تابعش بود و پيرو همان هم شوراي عالي صنعت سينما شكل گرفت، مي گفت همه مي توانند به صورت شفاف در تصميم سازي ها حضور داشته باشند و نظام مشورت محرمانه درعمل منجر به ايجاد سيستم رانتي مي شود.
وي با بيان اين كه چقدر سينماگر بودنش منجر به شكل گيري اين شورا شد، گفت: نمي دانم سينماگر بودنم باعث شد اين روش ها را اتخاذ كنم يا حضورم در فعاليت هاي صنفي قبل از رفتنم به ارشاد كه چندسالي به عنوان عضو شوراي مركزي كانون كارگردانان و رئيس هيات مديره خانه سينما فعاليت داشتم اما خودم نقش سينماگر بودن را در بين اين سه عنصر ضعيف تر مي دانم.
مسائل جانبي روز به روز سينما را بيشتر به تحليل مي برد
اين سينماگر درارزيابي وضعيت امروز سينما گفت: احساس مي كنم سينما از جهات مختلف با ضعف مواجه است. نمي گويم درحال نابود شدن است فكر مي كنم هنوز سينما توانايي مقاومت بيشتري را داشته باشد، اما احساسم اين است مسائل جانبي كه اطراف سينما وجود دارد روز به روز آن را بيشتر به تحليل مي برد و تضعيف مي كند.وي ادامه داد: هرچه سينماي ايران ضعيف تر شود، تلويزيون ايران هم ضعيف تر مي شود، و هرچه تلويزيون ايران ضعيف تر شود ماهواره ها قوي تر مي شوند، بنابراين تهاجم فرهنگي زمينه هاي داخلي اش بيشتر مهيا مي شود.
تضعيف سينماي ايران به زيان حاكميت فرهنگ ملي است
داد، تصريح كرد: بعضي ها معتقدند، خود سينما اسباب تهاجم فرهنگي است و اينها در سال هاي گذشته تمام سعي خود را كرده اند تا از سينماي ايران يك موجود بي خاصيت بسازند و فكر مي كنند، اگر بي خاصيت شد اين همان سينماي الگوي انقلاب اسلامي مي شود، در صورتي كه اين افراد اصلاپيام انقلاب را متوجه نشدند. تضعيف سينماي ايران و اخته كردن آن به زيان حاكميت فرهنگي و ملي و به نفع موفقيت تهاجم فرهنگي است و هر كسي كه علاقه مند است آن شبيخون موفق شود، همين مسير را ادامه دهد.
منبع: روزنامه جام جم - شماره ۲۳۷۳


